Βαβυλώνα, 10 Ιουλίου του 323 π.χ. ένας άνθρωπος με το όνομα Αλέξανδρος πεθαίνει από άγνωστες αιτίες. Ο θάνατος αυτός δεν θα μνημονευόταν ούτε καν από τους διαδόχους τρίτης γενιάς του ανθρώπου αυτού αν ο ίδιος δεν ήταν ένα από τα σπουδαιότερα πρόσωπα της Ιστορίας του πλανήτη μας. Ο Αλέξανδρος ο Γ’, ο Μέγας, ο Μακεδόνας, ο Έλληνας, θα μπορούσε να μείνει στην Ιστορία σαν ένας απλός κατακτητής αλλά αυτός δοξάστηκε σαν θεός, χωρίς να το ζητήσει, αντιμετωπίστηκε σαν λυτρωτής και απελευθερωτής, απλά και μόνο με την αναίμακτη είσοδό του σε πόλεις κατακτημένες, διακήρυττε την ισότητα των ανθρώπων, τη στιγμή που είχε όλα τα πλούτη του κόσμου και θα μπορούσε να αποσυρθεί σαν «τρανός» κατακτητής στην Πέλλα, μετέδωσε τα φώτα του ελληνισμού και άνοιξε τους ορίζοντες των ανθρώπων, σε μία σκοταδιστική περίοδο τυραννίας και απολυταρχισμού, έθεσε τα θεμέλια του σημερινού μας πολιτισμού τα οποία καταρρακώνονται και άλλα πολλά και αναρίθμητα επιτεύγματα. Δεν γνώριζε όμως ότι μετά τον θάνατό του, οι οικείοι του θα μάχονταν για τη σωρό του. Για το ποιος θα έφερε την τιμή της κτήσης της.

Δυστυχώς όμως, η Ιστορία, όπως είπε και ο Ναπολέων Βοναπάρτης, ένας ακόμη «Μέγας» της Ιστορίας, επαναλαμβάνεται. Σήμερα, η Ελλάδα, ως κράτος, καλείται να αγωνιστεί για να κρατήσει αυτό το όνομα. Να το διεκδικήσει. Να διεκδικήσει κάτι το οποίο είναι δικαιωματικά δικό της, από ένα κρατίδιο σφετεριστών που μόνος λόγος ύπαρξής του είναι να αποτελεί στρατιωτική βάση στην υπερδύναμη(;) που ακούει στο όνομα Η.Π.Α. Η μεν υπερδύναμη, θέλοντας να κρατήσει τις άριστες σχέσεις με το «τέκνο» της, κάνει όλα του τα θελήματα. Δυστυχώς όμως τα «θελήματα» αυτά είναι αντικρουόμενα των δικών μας πεποιθήσεων και ιδεών. Μας λένε να ξεχάσουμε το όνομα Μακεδονία, ότι ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνας αλλά απλά Μακεδόνας, λες και η Μακεδονία αποτελούσε ή αποτελεί άλλο έθνος! Μας λένε πως η Ιστορία μας είναι λάθος. Την ξαναγράφουν με τα χέρια τους για την ‘αμοιβαία συνύπαρξη των λαών’. Μας κοροϊδεύουν; Προσπαθούν να αλλάξουν μια Ιστορία χιλιάδων ετών; Πιο παλιά και από το κράτος τους; Με πιο δικαίωμα; Ποιος όμως έχει άδικο; ΑΥΤΟΙ που θέλουν να πάρουν ότι τους αρέσει και μάχονται, έστω κι αν είναι άτιμος ο αγώνας τους, έναντι ημών, που ενώ πρέπει να φωνάξουμε ότι αυτό είναι το σπίτι μας, δεχόμαστε μοιρολατρικά την βούλησή τους επαναπαυόμενοι και μόνο στο ότι ΑΥΤΟΙ είναι πιο ισχυροί οικονομικά.

Μέγα λάθος. Περίτρανο παράδειγμα προς όλους μας αποτελεί η Παλαιστίνη. Ένας λαός πάμφτωχος, καταδικασμένος από όλου τους ισχυρούς, έχοντας να αντιμετωπίσει την αρτιότερη πολεμική/οικονομική/πολιτική μηχανή, το Ισραήλ (ένα ακόμα τεχνητό έθνος-βάση των ισχυρών δυνάμεων του πλανήτη μας), κι όμως καταφέρνουν να αντιστέκονται ακόμα. Πόσο μάλλον εμείς που έχουμε και μια καλύτερη θέση ως προς τα υπόλοιπα, οικονομικά ασθενέστερα, Βαλκάνια. Ο λόγος μας έχει δύναμη αλλά φοβόμαστε να τον πούμε, μην τυχών και στεναχωρήσουμε τους «φίλους» μας ή για να μην χαλάσουμε την ζαχαρένια μας. Θέλοντας και μη γινόμαστε μάρτυρες της εφαρμογής του σχεδίου Παγκοσμιοποίησης, το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά από τον κύριο Henry Kissinger. Παγκοσμιοποίηση δεν είναι να περάσει ένα νομοσχέδιο που δε μας αρέσει, ούτε να καούν τα δάση μας (όσο λυπηρό κι αν είναι αυτό το γεγονός). Παγκοσμιοποίηση είναι το σβήσιμο της Ιστορίας των αρχαιότερων πολιτισμών του πλανήτη μας, οι οποίοι είναι οι μόνοι που μπορούν να διατηρήσουν άσβηστη τη φλόγα του πολιτισμού και της τόσο όμορφης διαφορετικότητας των λαών της υφηλίου.

Αυτοί οι λαοί είμαστε εμείς οι Έλληνες (το όνομα δεν μας το έχουν αφαιρέσει ακόμα κι ας μας καλούν Γραικούς Greece)), οι Μεσοποτάμιοι (Ιράκ, Ιράν, Συρία), οι Φοίνικες (Παλαιστίνη), οι Αιγύπτιοι, οι Κινέζοι, οι Ιάπωνες και τέλος οι λαοί της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής (Μεξικό, Βολιβία, Περού κ.α.). Ας δούμε τώρα την τύχη αυτών των κρατών. 1. Τους Μεσοποτάμιους λαούς τους καλούν πλέον ‘άξονα του κακού’ και τους χλευάζουν ως βαρβάρους. Αλήθεια, ποιοι είναι οι βάρβαροι; Το Ιράκ το έχουν καταστρέψει και τώρα σχεδιάζουν τον διαμελισμό του. Το Ιράν είναι ένα έθνος που στο σχολείο μαθαίνουν πώς να γίνονται τρομοκράτες, σε αντίθεση, στην πραγματικότητα το Ιράν έχει εξαίρετα Πανεπιστήμια και επιστήμονες που κάθε άλλο παρά με την ιδέα του τρομοκράτη δεν έχουν σχέση. Η Συρία μαστίζεται από προκαλούμενους εμφυλίους πολέμους. 2. Οι Παλαιστίνιοι, δυστυχώς, δεν χρειάζονται συστάσεις καθώς όλοι γνωρίζουμε το τι συμβαίνει στην πολύπαθη αυτή χώρα και ότι και να πω εδώ είναι δραματικά πολύ λίγο. 3. Οι Αιγύπτιοι έχουν χτυπηθεί τόσο από την τρομοκρατία αλλά και τα ακήρυχτα οικονομικά εμπάργκο που το μόνο που κυριαρχεί στην σκέψη τους είναι η ανάγκη της επιβίωσης ανάμεσα σε άλλους ‘τρομοκράτες’. 4. Οι Κινέζοι έχουν μπει στο καλούπι τους και παρά την οικονομική τους άνθιση παραμένουν τυφλωμένοι από την σκοταδιστική κομουνιστική δικτατορία του Πεκίνου. Μόνο η αναφορά σε θρησκεία ή Ιστορία κατηγορείται ως προδοσία! 5. Οι Ιάπωνες ζήλεψαν τόσο το αμερικάνικο όνειρο που ξέχασαν ότι πρέπει να ζήσουν. Δυστυχισμένοι κι αυτοί, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι μια νέα παιχνιδομηχανή που θα φέρει λεφτά και θα αποτρέψει τα παιδιά από το να κουράζονται σκεπτόμενα. 6. Οι λαοί της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής έχουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα των ναρκωτικών, των δικτατοριών και της πλήρους οικονομικής εξαθλίωσης. Ποιος λαός μας έμεινε; Οι ‘Γραικοί’, που δυστυχώς γι’ αυτούς και οικονομική οντότητα διαθέτουμε και στρατιωτική ισχύ αλλά και ένα ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης, αντίθετα με το τι θέλει να μας δείξει η προπαγάνδα τους.

Είμαστε το τελευταίο εμπόδιο που έχουν να υπερπηδήσουν για να ολοκληρώσουν τα σχέδια τους. Όλοι οι λαοί ίδιοι, μέσα σε ένα τεράστιο χωνευτήρι που κανείς δεν γνωρίζει πλέον ποιος είναι γιατί πολύ απλά ξέχασε την Ιστορία του. Το μόνο που θέλουν να κάνουν είναι να μας σβήσουν από τον χάρτη. Με τον διαχωρισμό μας από την Κύπρο το σχέδιό τους άρχισε. Τώρα ονομάζοντας τα Σκόπια «Μακεδονία» θα απαιτήσουν σε λίγα χρόνια αυτό που λένε τα βιβλία Ιστορίας των Σκοπίων, ‘να πάρουν τα εδάφη της Μακεδονίας που είναι κατακτημένα από τους Έλληνες’! Τι θα τους εμποδίσει να το κάνουν αν την ίδια στιγμή η Τουρκία αξιώσει την Δυτική Θράκη και οι Αλβανία την Ήπειρο; Το βέλτιστο είναι να αγωνιστούμε τώρα για το όνομά μας, να μην πετάξουμε την Ιστορία μας, μια Ιστορία που χρειάστηκαν χιλιάδες χρόνια για να γραφτεί, προς τέρψη των ‘συμμάχων’ μας. Γιατί η Τουρκία να θέτει διαρκώς casous beli (αιτία πολέμου) για κάθε θέμα που την προσβάλει όπως το Αιγαίο με εμάς και το Κουρδικό με το Ιράκ, ενώ εμείς που έχουμε σημαντικότερο λόγο απλά να σκύβουμε το κεφάλι και να ζητάμε συγνώμη που διαμαρτυρηθήκαμε; Πρέπει να απαιτήσουμε και όχι να ζητήσουμε τα Σκόπια να λέγονται Σκόπια, όχι μόνο από μας αλλά και από όλο τον κόσμο γιατί αλλιώς θα ήταν χλευασμός στο πρόσωπο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και όλων των υπόλοιπων τεράστιων Ιστορικών προσωπικοτήτων μας. Ίσως όμως θα έπρεπε οι πολιτικοί μας να ξεχάσουν πως δεν υπάρχουν για να διεκδικούν και μόνο τις εκλογές αλλά ότι είναι οι εκπρόσωποί μας και οι κυβερνήτες της Ελλάδας; Έχει σημασία το όνομα και δεν πρέπει να ξαναπούμε ‘ποιος θα το θυμάται σε 10 χρόνια’. Όπως ένα μικρό παιδί βαπτίζεται και ο Ιερέας του δίνει το όνομα που θα το συνοδέψει σε όλη του τη ζωή έτσι πρέπει και εμείς να έρθουμε στη θέση του Ιερέα αυτού και να πούμε ‘το όνομα αυτού…’ και να θυμηθούμε την Ιστορία μας. Η απάντηση θα έρθει μόνη της…